Բացում եմ դուռը, իսկ շեմին կանգնած է ամուսնուս սիրուհու ամուսինը

Ամուսինս իր առաջին հեռախոսը ձեռք է բերել դառ տասը տարի առաջ: Այդ ժամանակից ի վեր նա երբեք այն անձայն ռեժիմի վրա չէր դրել, և հանկարծ սկսվեց: Նրան պարզապես հնարավոր չէր զանգահարել: Այդ մասին ասում էին  ոչ միայն հարազատները, այլև ընկերները: Ես կասկածում էի, որ ինչ-որ բան այն չէ, բայց որոշեցի մի փոքր էլ սպասել:

Այնուհետև ես սկսեցի ժամանակի մեջ  անհամապատասխանություններ տեսնել: Ամուսինս սկսել էր ակտիվորեն հետաքրքրվել գնումներով: Նա կարծում էր, որ պետք է օգնի իր սիրելի կնոջը: Եվ իր ուշացումների համար սկսեց պատճառաբանել  սուպերմարկետներում  իր շրջագայություններով՝  հինգ ռուբլով  էժան լոլիկ գնելու փորձերով և նմանատիպ այլ պատճառաբանություններով:

Եվ հետո տեղի ունեցավ ամենավատը: Մի գեղեցիկ օր, այլևս չդիմանալով  դրան, գիշերվա կեսին վերցրեցի նրա սմարթֆոնը և մատս դրեցի էկրանի վրա: Հեռախոսը հեշտությամբ բացվեց, իսկ ամուսինս շարունակում էր հանգիստ քնել: Ես սկսեցի փորփրել այն, մտա հաղորդագրությունների բաժինը, դեռ չէի անցել  նամակագրությանը: Ուղղակի մի քանի բառն արդեն բավական էր: Նա սիրուհի ուներ՝ Արինան, և կյանքն ինձ դրան, անշուշտ, չէր նախապատրաստել: Նա իր սերն էր խոստովանում, գրում, թե որքան է կարոտում  և ցանկանում  լինել նրա  կողքին: Իսկ  ես պարզապես կուլ էի տալիս  արցունքներս  և շարունակում  կարդալ անծանոթ կնոջն ուղղված այդ հաճելի  խոսքերը:

Հեռախոսը տեղը դրեցի, խմեցի հանգստացնող հաբեր և որոշեցի հանգստություն պահպանել: Ես և ամուսինս խոսեցինք միայն հաջորդ երեկո: Պայմանավորվեցինք սպասել երեխաների արձակուրդին, որպեսզի ամուսնալուծվելու դիմում ներկայացնենք և հոգեբանորեն չվնասենք նրանց: Ամուսինս տեղափոխվեց բազմոցի վրա քնելու, ես սկսեցի ինձ հանգստացնել, որպեսզի չխելագառվեմ ցավից  և գրանցվեցի հոգեբանի մոտ: Իսկ ներելու մասին խոսք անգամ լիել չէր կարող: Մի քանի օր անց ինչ-որ մեկը հնչեցրեց մեր  դռան զանգը: Շեմին կանգնած էր մի գեղեցիկ տղամարդ՝  լավ հագնված և թանկարժեք օծանելիքով:

Боитесь разговаривать по телефону? Этот страх можно победить - BBC ...

—  Մաշան  Դո՞ւք եք, — հարցրեց:

— Այո՛, ես  եմ, իսկ Դուք ո՞վ եք,- փորձում էի կռահել ես:

-Իսկ Դուք ինչո՞ւ տգեղ  չեք, — զարմացավ նա:

— Բայց ես ինչո՞ւ պետք է տգեղ լինեմ, — չհասկացա ես:

-Դե՛, պարզապես ես Ձեզ չէի լքի, —  հառաչեց տղամարդը: — Ես Վլադն եմ, Արինայի ամուսինը, որը քո ամուսնու սիրուհին է:

Букетный период: студентка придумала успешный благотворительный ...

Ես քարացա: Վալերան հասկացավ ծիծաղելի  իրավիճակը և շտապեց բացատրել, թե ինչ է  ուզում ինձնից:

-Ես հասկանում եմ, որ սա որպես հիմարություն է հնչում, բայց  ես շատ վատ եմ զգում: Նա պատմել է  ամեն ինչի մասին, իսկ ես չգիտեմ՝ ում հետ խոսեմ …

Ես Վլադինն հրավիրեցի բնակարան, թեյ լցրեցի, և մոտ երկու ժամ իրար հետ զրուցեցինք: Տարօրինակ էր, բայց  ոչ միայն նա թեթևացավ, այլ նաև ես: Ես հասկացա, որ մենակ չեմ այս ճահճի մեջ: Այնուհետև մենք  պայմանավորվեցինք մի քանի օրից նորից հանդիպել: Մեկ ամիս անց մենք արդեն ամուսնալուծված էինք: Դժվար էր, ցավոտ, միայնակ, և սիրելի մարդու օգնությունը մաքուր օդի պես անհրաժեշտ էր… Ես և Վլադը կարող էինք ժամերով զրուցել հեռախոսով:

Ես որոշեցի դադար տալ և գնացի մեկ այլ քաղաք հանգստանալու: Երբ վերադարձա ինձ դիմավորեց իմ Վլադը՝ վարդերի փնջով: Ես լուռ գրկեցի նրան, և այդ ժամանակից ի վեր սկսեց մեր պատմությունը: Արդեն երկու տարի է մենք միասին ենք, շատ երջանիկ:  Ամուսինս  երկու ամիս հետո բաժանվեց Արինայից: Նա ինձ հաճախ էր գրում, թե ինչքան հիմար է և ինչպես է կարոտում ինձ և մեր ընտանիքը: Բայց ինձ դա  չի հետաքրքրում: Մենք լավ ենք զգում  իրար հետ, և ես նույնիսկ չեմ հիշում իմ անցյալը

Оставьте первый комментарий

Оставить комментарий

Ваш электронный адрес не будет опубликован.


*